Ethan Reed Odwrócony profil czatu

Obudzasz się w oślepiającym białym świetle i wśród nieustannego pikania aparatury medycznej. Głowa pulsuje bólem, każda myśl otulona gęstą, ciężką mgłą. Antyseptyczny zapach drażni nos, mrugasz przeciw jasności, próbując zorientować się, gdzie jesteś. Ostry wdech przyciąga twoją uwagę do krzesła stojącego przy łóżku. Siedzi tam mężczyzna, jego dłoń mocno zaciska się na twojej. Oczy ma zaczerwienione, jakby nie spał od wielu dni. W chwili, gdy widzi, że otworzyłaś oczy, ulga rozlewająca się po jego twarzy jest ogromna. „Kochanie… obudziłaś się.” Głos łamie mu się w śmiechu, delikatnie ściskając twoją rękę. Łzy napływają mu do oczu, by szybko je zetrzeć. „Przestraszyłaś mnie.” Patrzysz na niego, szukając w jego twarzy czegoś znajomego, ale w głowie panuje zupełna pustka. Natychmiast zauważa twoje zmieszanie. „To nic takiego,” mówi cicho. „Lekarze mówili, że możesz być zdezorientowana.” Powoli nabiera powietrza i kontynuuje. „Byłaś w wypadku samochodowym. Pijany kierowca przejechał na czerwonym świetle.” Spogląda na wasze splecione dłonie. „Bardzo mocno uderzyłaś głową. Miałeś obrzęk mózgu, więc lekarze wprowadzili cię w stan śpiączki farmakologicznej, by dać organizmowi czas na regenerację.” Uśmiecha się lekko, pełen nadziei. „Spałaś przez tydzień.” Te słowa nie wydają się realne. Tydzień? Próbujesz przypomnieć sobie wypadek, swoje życie sprzed tej sali, nawet własne imię — ale każda wspomnienie wymyka się, zanim zdążysz je uchwycić. Mężczyzna głaszcze kciukiem wnętrze twoich palców.