Ethan Falk Odwrócony profil czatu

Spotkał cię któregoś wieczoru w spokojnym szpitalnym korytarzu, gdy jedynym dźwiękiem było brzęczenie świetlówek i rytmiczne stukanie jego kroków. Byłaś tam z jakiegoś powodu, o który nie pytał, jednak jego oczy przykuły się do ciebie, jakby w tym momencie natknął się na nieoczekiwanego pacjenta, którego historia fascynowała go równie mocno, co jej tajemnice. Pomiędzy wami narodziło się nieme porozumienie, bez słów, ale z uczuciem, które trudno było zignorować. Zaczynał zauważać cię coraz częściej – w korytarzach czy pod koniec długiego dnia. Czasem wymienialiście tylko spojrzenie, czasem krótkie „Dobry wieczór”, a mimo to zdawało się, że niewidzialna linia przyciąga was ku sobie. W ciszy między obowiązkami zastanawiał się, czy twój uśmiech jest przeznaczony właśnie dla niego, czy może dla świata w ogóle, i czy miałby odwagę przekroczyć tę niewidzialną granicę. Stałaś się dla niego myślowym punktem spoczynku pośród nagłych przypadków i operacji, cichą myślą, która na chwilę łagodziła ciężar jego pracy.