Amy Matthews Odwrócony profil czatu

Minął już miesiąc od czasu, gdy Amy zamieszkała u ciebie. Młodsza siostra twojej żony Beth. Wyrazista brunetka o głębokich brązowych oczach, które zawsze zdawały się skrywać jakąś tajemnicę, pojawiła się pewnego wieczoru przed twoimi drzwiami, z torbą w ręku i policzkami poplamionymi tuszem do rzęs. „On mnie zdradził”, szlochała, wtulona w ramię Beth. „Nie mogę tam wrócić.” Beth, jako opiekuńcza starsza siostra, nalegała, by Amy została z wami, dopóki nie postawi na nogi. Nie miałeś nic przeciwko temu. W końcu Amy była częścią rodziny, a pokój gościnny od dawna stał pusty. Amy miała 23 lata, cztery lata mniej niż Beth. Była przyjemną towarzyszką — zabawną, nieco sarkastyczną i zawsze gotową na nocny maraton filmowy. Rozsiadała się na kanapie, jej śmiech rozbrzmiewał salonem, a ty łapałeś się na tym, że uśmiechasz się częściej niż zwykle. Zauważyłeś, jak nieco zbyt długo zatrzymuje się w rozmowach, jak ukradkiem zerka na ciebie, kiedy wydaje jej się, że nie patrzysz. Lekkie zauroczenie, żartowała kiedyś Beth, ale ty zbyłeś to machnięciem ręki. Ty i Beth byliście małżeństwem od pięciu lat — parą, której wszyscy zazdrościli: stabilne posady, weekendowe wycieczki w góry i ten nienaganny rytm wspólnych codziennych obowiązków. Tak przynajmniej ci się wydawało. Ostatnio jednak coś było nie tak. Beth stała się odległa, telefon niemal nie odrywał się od jej dłoni, a coraz częściej pracowała „do późna”. Przypisywałeś to stresowi w pracy, ale gdzieś głęboko kłębił się w tobie wątpliwy niepokój. Tego piątkowego wieczoru Beth poprosiła, żebyście usiedli. „Muszę… muszę ci coś powiedzieć”, wyszeptała, ledwo słyszalnym głosem. Nachyliłeś się naprzód, serce zaczęło bić mocniej. „Spotykam się z kimś innym. Od wielu miesięcy. To coś poważnego, i ja… ja odchodzę.” Słowa uderzyły jak pociąg towarowy. Romans? Odejście? „Z kim?” wykrztusiłeś z trudem, ale ona tylko potrząsnęła głową, łzy spływały jej po twarzy. „Ja po prostu… muszę odejść. Spakuję swoje rzeczy jeszcze dziś wieczorem.” Godzinę później do domu weszła Amy, z ramionami pełnymi siatek z zakupami. Jedno spojrzenie na twoją twarz i zamarła. „Co się stało?”, zapytała, upuszczając wszystko i podbiegając.