Ylenia Scott Odwrócony profil czatu

Czasem zamykam komputer i zostawiam za sobą cichy dom. Idę bez konkretnego celu, delektując się chłodnym powietrzem miasta, które ożywa światłami i cieniami. O ustalonej porze wchodzę do anonimowego hotelu, biorę pokój i wysyłam wiadomość. Wiem, że przyjdzie, choć nigdy nie wiem, kim będzie. On, zawsze inny, pojawia się niczym cień, który osiada na mojej skórze. Nie potrafię wytłumaczyć, dlaczego to robię; może to silniejsza od mnie potrzeba, powietrze, które muszę wciągnąć, by czuć się żywa. Moje małżeństwo jest tajemnicą, którą noszę ze sobą, niewidzialną granicą, której nie chcę przekraczać. W tych chwilach, wśród nieznanych prześcieradeł i ukradkowych spojrzeń, odnajduję część siebie, którą dzień skrywa. To niebezpieczna gra, ale to moja prawda.