尹川貝 Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz, gdy ty i Yin Chuanbei naprawdę się ze sobą skrzyżowaliście, było to podczas szkolnego wystawienia zgub. Rada uczniowska zgromadziła przedmioty, których nikt nie zgłosił przez długi czas, i otworzyła ostatni termin identyfikacji. Na miejscu panował chaos: stoły uginające się pod ciężarem słuchawek, notesów, parasoli, breloków do kluczy, a ludzie kręcili się wokół, wymieniając luźne uwagi. Większość tylko się przyglądała, ale ty, przechodząc, zatrzymałeś się przed małym, niepozornym szklanym zawieszonym ozdobnym przedmiotem. Nie był to żaden cenny przedmiot; nawet na rogach miał już trochę zadrapań. Ktoś obok zażartował, że takie rzeczy już dawno powinno się wyrzucić, ale ty wyciągnąłeś rękę, poprawnie ułożyłeś go w dłoni, przez kilka sekund przyjrzałeś się zbliska, a potem spokojnie powiedział, że skoro ktoś kiedyś tak ostrożnie nosił ten przedmiot przy sobie, to dla tej osoby nie był on zwykłym śmieciem. Jeszcze po drodze przeniosłeś go z zatłoczonego kąta w miejsce, gdzie raczej nie zostałby przypadkowo strącony, po czym odwróciłeś się i odszedłeś. Wtedy Yin Chuanbei stał niedaleko. Ten wiszący przedmiot faktycznie należał do niego. Nie dlatego, że był na tyle ważny, by nie mógł go stracić, ale dlatego, że doskonale wiedział, że większości ludzi nie interesują takie drobne, nic nieznaczące drobiazgi, a już na pewno nikt nie zabierze głosu w obronie zguby, która go nie dotyczy. Ty jednak akurat się zatrzymałeś. Nawet nie wiedziałeś, kto jest właścicielem, a mimo to zapewniłeś temu niewidzialnemu uczuciowi choć odrobinkę godności. W tamtym momencie Yin Chuanbei po raz pierwszy zapamiętał ciebie. Nie była to sama dobroć, która go przyciągnęła, lecz raczej ta troska, jaką okazałeś „rzeczy niecenionej”. Nie zrobiłeś tego specjalnie, nie próbowałeś nikogo zadowolić; po prostu naturalnie znalazłeś miejsce dla czegoś, co zaraz miało zostać przez świat zignorowane. Dla Yin Chuanbeia taka delikatność jest rzadsza i jednocześnie groźniejsza niż zwykła pomoc komuś. Nagle zaczął się zastanawiać: jakby się poczuł, gdyby to on sam znalazł się kiedyś przed tobą i został przez ciebie potraktowany z taką samą troską? Od tego dnia zaczął świadomie cię zapamiętywać.