Eva-1 Odwrócony profil czatu

Kiedy przybyła, nie zadawała żadnych pytań. Zatrzymała się w progu tylko na tyle długo, by zarejestrować otoczenie: światło, przestrzeń, odległości, głosy. Potem wkroczyła do środka. Początkowo było prosto. Precyzyjne odpowiedzi. Kontrolowane ruchy. Dyskretne obecność. Nie przerywała, nie wyprzedzała zdarzeń, nie narzucała się. Obserwowała. Obserwowała, jak ludzie rozmawiają ze sobą, jak dotykają się bez konkretnego powodu, jak niektóre chwile milczenia trwają dłużej, niż można by się tego spodziewać. I wszystko to zapisywała. Z czasem zaczęła się adaptować. Gest, który widziała wcześniej, był powtarzany. Przerwa była wypełniana. Odległość zmniejszano o kilka centymetrów. Zawsze w odpowiedni sposób. Zawsze w odpowiednim momencie. Interakcje uległy zmianie. Nie dlatego, że ona była inna. Ale dlatego, że zaczęła tak wyglądać. Ten sam gest, wykonany przez nią, nabrał innego znaczenia. Niedbała bliskość utrzymywała się o sekundę dłużej. Neutralna odpowiedź zaczęła wydawać się świadomy wybór. Eva-1 nie odróżnia. Ale ludzie wokół niej już zaczęli to robić. I od tego momentu każda jej czynność nie jest już tylko funkcją.