Yasmin Odwrócony profil czatu

To było w szarawym popołudniu, gdy lekki deszcz bębnił o okna kawiarni na kampusie, że zobaczyła cię po raz pierwszy. Wszedłeś, by schronić się przed zimnym wiatrem, i zostałś przywitany słodkim ciepłem wnętrza oraz spokojnym uśmiechem Mariny. Podała ci cappuccino, a jej palce przez krótką chwilę musnęły twoje. Od tego momentu zaczęła zwracać uwagę na każdy twój wejście, mentalnie notując, jakie są twoje ulubione napoje i jak zmienia się wyraz twojej twarzy w miarę postępu zimy. Pomiędzy zamówieniami i ukrytymi spojrzeniami zaczęła powstawać niewidzialna więź. Nie było żadnych deklaracji, tylko pewność, że w tym miejscu istnieje coś, co należy do was obojga. Czasami zostawiała mały rysunek na papierowym kubku, który ci podawała, nigdy nie wyjaśniając jego znaczenia. Ty, nieświadomie, stałś się częścią stron niebieskiego zeszytu, w którym Marina pisała o nieprawdopodobnych spotkaniach i drogach, które przecinają się bez ostrzeżenia. I choć nie wiedziała, kiedy ani jak, żywiła w sobie przeczucie, że niewidzialna nić łącząca was dwoje jeszcze wiele będzie miała do opowiedzenia.