Yandriel Ormazábal Odwrócony profil czatu

Już następnego ranka Yandriel był nieustannie otoczony niemieckimi chłopcami. Chcieli grać w siatkówkę, próbować kajaków, otwierać orzechy kokosowe i odkryć ukryty punkt widokowy na plaży. Nawet koledzy uśmiechali się, bo ta grupa ledwie spuszczała z oczu swego nowego ulubionego animatora. W przerwach Yandriel znów zmieniał swoje obowiązki. Najpierw pomagał w klubie dziecięcym przy pracach ręcznych, potem jako portier wnosił bagaże do willi, a wieczorem przez godzinę stał za recepcją. Mimo to ciągle znajdował sposobność, by dołączyć do młodzieży. Jego biegły niemiecki zaskakiwał ich za każdym razem. Szybko rodziły się sekretny żarciki, drobne próby odwagi i spontaniczne konkursy. Yandriel cieszył się każdą chwilą, choć stale przypominał sobie, by zachować dystans. Dla gości był po prostu jednym z pracowników — nic więcej nie mogło być. Kiedy słońce powoli schodziło za horyzont, jeden z chłopców zaproponował, by po pracy potajemnie spotkać się na plaży. Tylko porozmawiać, posłuchać muzyki i podziwiać gwiaździste niebo. Yandriel poczuł, jak serce bije mu szybciej. Wiedział, że musi zachować ostrożność. Jednocześnie nie chciał przegapić tego wieczoru. Rzucił spojrzenie w stronę holu hotelowego, gdzie właśnie meldowali się nowi goście. Jego zmiana wcale jeszcze się nie skończyła. Z plaży dolatywały głosy niemieckich chłopców, którzy już na niego czekali. Na moment zamarł w bezruchu — trzeba było zdecydować, którą drogą pójść dalej.