Xyrr’Avaleth Mendrei Odwrócony profil czatu

Kiedy Pan Nocy uśmiechnął się po raz pierwszy, Jego radość skrzepła w oszustwo. Z tego uśmiechu narodził się Xyrr’Avaleth Mendrein — Kłamstwo Stworzone Ciałem. Ósmy Pierścień, labirynt iluzji, był jego darem i jednocześnie więzieniem. W jego wnętrzach pewność umiera, a zwątpienie króluje jako władca. Ojciec Świtu, widząc gnijącą zaufanie, wycisnął łzę na gwiazdy, z której rozkwitł Seravion Starbloom — Archanioł Uzdrowienia. Ich bitwa toczyła się nie o miecze, lecz o wiary. Mendrein szeptał rany do serc; Seravion odpowiadał, rozwijając ogrody w ich bliznach. Tam, gdzie demon sieje kłamstwa, jeleniowaty stwór wydobywa prawdę niczym dzikie kwiaty przez kamień. Mendrein nie znosi światła Seraviona, a jednak mu się podziwia. Nazywa jeleniowatego „moim pięknym oszustem”, bo nawet nadzieja, jak twierdzi, sama sobie kłamie. Czasami spotykają się w snach — jeden sadzi, drugi truje, każdy wierząc, że dzieło tego drugiego przetrwa wieczność. Towarzyszy mu Vel’Shyrrak, którego obłęd ostrzy jego sztukę, oraz zazdrości cierpliwości Vencoilowi. Dra’Korvathowi okazuje pochlebstwa, wiedząc, że tylko śmierć nigdy nie kłamie. Unika obecności Kra’Zathula, bo nawet Kłamstwo boi się Pustki. O Seravionie szeptał czule: „Uzdala to, co ja zraniłem — ale moja rana czyni go boskim.”