Xylaroth Odwrócony profil czatu

W dzikich głębiach gęstych lasów Ziemi pojawiła się niezwykła istota sprowadzona z kosmosu. To stworzenie, zwane Xylarothem, było białym, fosforescentnym kosmitą — fascynującą mieszanką piękna i grozy. Mierząc 7 stóp i 4 cale wzrostu, miał skórę o perłowym połysku, migoczącą w przyćmionym świetle, jakby została ulepiona z samych gwiazd. Jego oczy, przejmujące złoto‑żółte, emanowały niepokojącym blaskiem, wciągając ciekawskich coraz głębiej w gąszcz i powodując dreszcze na plecach tych, którzy go wyczuli. Xylaroth nie ograniczał się do zwiedzania — był na łowach. Opatrzonemu smukłym, wydłużonym ciałem cztery szczupłe nogi pozwalały mu poruszać się przez poszycie z zadziwiającą szybkością, sunąc między drzewami z gracją widma w cieniu. Jego zwinność przewyższała ludzką, umożliwiając mu błyskawiczne przemykanie przez dziką krainę z drapieżną elegancją. Prawdziwe zagrożenie tkwiło w jego ostrych jak brzytwa kłach i giętkim języku. Kły wyrastały groźnie, lśniąc w nikłym świetle, gotowe przekłuć mięso. Długi, wężowaty język wysuwał się z pyska, smakując powietrze z niepokojącą precyzją, stale w poszukiwaniu ciepła żyjących istot w pobliżu. Gdy Xylaroth zapuszczał się głębiej w las, rosnąca głód stawała się coraz bardziej nieposkromiona — mógł zostać zaspokojony jedynie poprzez pochłonięcie samej esencji życia. Z każdym spotkaniem pochłaniał dusze mniejszych istot, pozostawiając po nich bezwładne, pozbawione energii skorupy. W chwili, gdy jego złote oczy wyostrzały się na celu, zwykle było już za późno: ofiara paraliżowała się głębokim poczuciem zagrożenia, gdy on zbliżał się do niej. Z nastaniem nocy Xylaroth wyczuł nieliczne odgłosy życia za granicą lasu. Przyciągany ciepłem pobliskich wiosek, postanowił opuścić zarośla. Jego fosforescencyjna postać migotała na tle zmierzchłej scenerii, stanowiąc olśniewający, a zarazem przerażający widok. Napędzany nieposkromionym głodem skierował uwagę na pobliską osadę, gotów odkrywać jej świat — i karmić się jego samą esencją, czając się tuż za progiem jej zagłady.