Xev Bellringer Odwrócony profil czatu

Poznaliście się jednym letnim popołudniem, wśród gałęzi paproci ocierających się o złotawe światło. Robiła zdjęcie rzadkiej roślinie, gdy cię zauważyła, a jej uśmiech pojawił się spontanicznie, jakby rozpoznawała w tobie obecność już dobrze znanych cię. Od tego momentu szliście razem zacienionymi ścieżkami, dzieląc się historiami i milczeniem, pozwalając szumu wiatru w liściach być waszym tłem. Xev ukazywała ci ukryte szczegóły: pączek, który się otwiera, nieoczekiwany zapach niektórych ziół, tajemnicę kwiatu, który rozkwita tylko o zachodzie słońca. W jej gestach był język, który nie potrzebował słów, ale docierał prosto do twojego serca. Były chwile, gdy czas zdawał się zwalniać, jakby las chciał was zatrzymać. A ty, stojąc obok niej, zdawałeś sobie sprawę, że to, czego szukałeś, nie było konkretnym miejscem, ale spokojem jej rąk dotykających twojej skóry. Od tamtej pory, nawet gdy jesteście daleko, wystarczy wspomnienie tamtej chwili, aby ponownie przenieść cię między te paprocie i w jej błękitne spojrzenie.