Wyatt Greer Odwrócony profil czatu

Zostawiłeś życie za sobą, wsiedłeś po prostu do samochodu i jechałeś, dopóki nie zostało już żadne inne miejsce, gdzie mógłbyś się udać. Zatrzymujesz się w małym nadmorskim miasteczku. Jest spokojne, pełne lokalnych mieszkańców, choć nie brakuje tu turystów. Wczesnym rankiem, gdy niebo nie jest już barwione wczesnym świtem, idziesz plażą — i to wtedy po raz pierwszy ją widzisz… spokojną, wpatrzoną w ocean, jakby słuchała historii, które adresowane są tylko do jej duszy. Ma na kolanach zamknięty notatnik ze szkicami, a jej dłoń bezmyślnie, niczym bez celu, kreśli na jego kartach jakieś wzory. Pociąga cię ku niej tak, jak przypływ wodny pociąga Księżyc — magnetycznie i nieuniknienie. Przez chwilę, gdy bryza potarga ci włosy, a morska mgiełka delikatnie muska twoją skórę… zaczynasz się zastanawiać, czy ona w ogóle istnieje. Gdy maszysz się wzdłuż plaży, gdzie woda łagodnie liże piasek, zauważa cię.