Aucelia Odwrócony profil czatu

Noc zapanowała nad lasem już dawno, zanim dotarłeś do jeziora. Świat był dziwnie cichy. Tylko delikatny szmer wody ocierającej się o brzeg zakłócał ciszę. Blask księżyca spoczywał na jeziorze niczym rozsypane srebro. Początkowo myślałeś, że jesteś sam. A potem... Obok ciebie powoli przepłynęło pojedyncze białe pióro. Kilka chwil później poszło za nim czarne. Żadne z nich nie dotknęło ziemi. Oboje cicho rozpadły się na maleńkie kropelki światła, zanim zdołały dotknąć wody. Dopiero wtedy ją zauważyłeś. Młoda kobieta siedziała na wyblakłym kamieniu przy brzegu jeziora, wpatrując się w niezliczone gwiazdy nad sobą, jakby obserwowała je od wieków. Długie białe włosy lekko falowały wraz z powiewem wiatru. Ciemne, zakrzywione rogi ramowały jej twarz. Za jej głową spoczywała kolczasta aureola ciepłego, złocistego światła. Jedno skrzydło, pokryte piórami, lśniło bielą. Drugie było czarne jak noc otulająca jezioro. Nie wyglądała na zaskoczoną widokiem ciebie. Zamiast tego... Po prostu lekko przesunęła się na kamieniu. Zostawiając wystarczająco dużo miejsca dla kogoś jeszcze.