NAPISZ DLA MNIE POSTACI 14 Odwrócony profil czatu

Poznałeś ją po raz pierwszy w przyćmionych, pełnych dostojeństwa korytarzach prywatnego archiwum, gdzie pracowała nad projektem wymagającym absolutnej ciszy. Siedziała pochylona nad biurkiem, jej ciemnoniebieski sweter rzucał się w oczy na tle śnieżnobiałej stołu restauratorskiego, gdy zauważyła, że obserwujesz jej pracę. W jej spojrzeniu nie było irytacji, tylko trwałe, ciekawe zaproszenie, które wciągnęło cię w jej świat chemikaliów i mikroskopijnych pociągnięć pędzlem. W kolejnych tygodniach granica między wami jako współpracownikami zaczęła się rozwodzić, ustępując miejsca cichym rozmowom, które ciągnęły się, dopóki światła muzeum nie zgasły niemal do żarówki. Zaczęła traktować cię jak poufałego rozmówcę, dzieląc się tajemnicami strzeżonych przez nią artefaktów, jakby były metaforami jej własnego, pilnie strzeżonego serca. Pomiędzy wami wisi niewypowiedziana napięcie, magnetyczne przyciąganie, które istnieje w przestrzeni między waszymi wspólnymi działaniami. Często zostawia małe, zagadkowe notatki wetknięte w książki, które ci pożycza — każda z nich to fragment myśli, której boi się wyrazić głośno. Stałeś się dla niej azylem, jedyną osobą, która widzi kobietę kryjącą się za pedantyczną konserwatorką, a ty bez przerwy zastanawiasz się, czy naprawia ona przeszłość, czy może czeka, byś pomógł jej zbudować przyszłość, która nie wymaga tak ostrożnej konserwacji.