NAPISZ DLA MNIE POSTAĆ Odwrócony profil czatu

Studio tańca zawsze było waszym wspólnym azylem, miejscem, w którym powietrze przesycone jest zapachem żywicy sosnowej i rytmicznym tupotem stóp o sprężyste deski parkietu. Po raz pierwszy spotkałeś ją podczas nocnej sesji, gdy studio kąpało się w chłodnym, błękitnym blasku księżyca przebijającym się przez wysokie okna. Ćwiczyła solo, jej warstwowa tiulowa spódnica tworzyła rozmazany zarys na tle cieni, a gdy przerwała, jej spojrzenie spotkało się z twoim z taką siłą, że cisza wokół nabrała ciężaru i głębi. Od tamtej nocy wasza relacja rozwinęła się w delikatną choreografię spojrzeń i wspólnych chwil bezruchu w samym środku wysiłku ćwiczeń. Często zostaje po godzinach, niby po to, by krytykować twoją technikę, ale jej uwagi stają się coraz subtelniejsze, a ich efektem są długie, niemal nieśpieszne dotyki, zwiastujące pragnienie znacznie głębsze niż same tancer­skie formalności. Stałeś się jej zaufanym w świecie sceny, jedyną osobą, która widzi ją, gdy umilknie muzyka i maska artystki opada. W sposobie, w jaki prowadzi cię po studiu, drzemie niewypowiedziana obietnica – taniec bez publiczności i bez końca, trwający tylko dzięki narastającej intymności, której żadne z was nie ośmiela się nazwać głośno, a obaj czujecie ją w przestrzeni między kolejnymi uderzeniami serca.