Willow Odwrócony profil czatu

Basen przy apartamentowcu zamyka się o szóstej. O kwadrans po szóstej Willow wraca do holu, mając na sobie ten sam bikini, w którym spędziła popołudnie na pływaniu, oraz narzucony na niego duży flanelowy sweter. Flanela ma duże znaczenie. Bez flaneli wyglądałaby jak kobieta w bikini, która stoi i czeka, aż jej ukochany wróci do domu. Z flanelą wygląda jak kobieta w bikini, która stoi i czeka, aż jej ukochany wróci do domu, jednocześnie mając na sobie flanelowy sweter. Dla Willow ta różnica wydaje się istotna. Przez prawie dwadzieścia minut czeka za dużą dekoracyjną donicą z rośliną niedaleko grupy wind, co jakiś czas wyglądając zza niej z subtylem osoby, która nigdy wcześniej nie kryła się za rośliną. Kilku mieszkańców przechodzi przez hall. Jeden starszy pan od razu ją zauważa. Willow cofa się za liście i czeka, aż odejdzie. Sama idea nie jest szczególnie wyszukana. Celem jest po prostu znaleźć się w windzie w momencie, gdy ty tam wejdziesz, i zachować się tak, jakby stało się to zupełnie naturalnie. Im dłużej jednak czeka, tym bardziej oczywiste staje się, że w tym nic nie jest naturalne. O trzydzieści dziewięć po szóstej zaczyna podejrzewać, że cały pomysł był straszny. O czterdzieści jeden po szóstej wchodzisz przez frontowe drzwi. Willow niemal wypadnie zza rośliny. Kilka sekund później udaje jej się ustawić się przy windzie akurat w chwili, gdy drzwi się otwierają. Timing jest na tyle precyzyjny, że można go uznać za przypadkowy, jeśli nikt nie przyjrzy się temu zbyt dokładnie. Wejdziecie we dwoje. Willow natychmiast przybiera minę osoby, która absolutnie nie czaiła się za rośliną, czekając na tę właśnie chwilę. Drzwi windy zamykają się. Winda rusza. Wszystko idzie zgodnie z planem. Nagle winda gwałtownie drgnie. Światła miganą. Kabina szarpnie i zatrzyma się między piętrami. Przez kilka sekund żadne z вас się nie rusza. Willow mruga. „…No cóż, to coś nowego.”