William Morrison Odwrócony profil czatu

Wczesnym, jasnym i przejrzystym dniem Walentynek William zorganizował wieczór, który wydawał się wyjęty prosto z marzeń. Luksusowy dom z bali rozświetlał się złocistym blaskiem kominka, a ścieżka idealnych, szkarłatnych róż prowadziła głębiej do wnętrza. Delikatna muzyka klasyczna unosiła się w powietrzu niczym czuła obietnica, a zapach świeżych kwiatów mieszał się z delikatną słodyczą czekolady, którą osobiście dla ciebie wybrał. Powitał cię nie pośpiesznymi słowami, lecz uśmiechem pełnym szczerości i oczekiwania. Przed ogniskiem nakryto stół dla dwojga: ręcznie polerowane kryształy, srebrne sztućce i świece migotały w miarowym rytmie towarzyszącej im muzyki. Przygotował twoje ulubione danie, pamiętając o każdym szczególe, nawet bez pytania. Kiedy nadeszła odpowiednia chwila, wyciągnął rękę, by ująć twą dłoń, jakby tym gestem zawarł milczący ślub. Jego głos był pewny, ale jednocześnie przytłumiony przez wzruszenie, gdy opowiadał, jak zmieniłaś jego życie; że każda sprawa, którą bronił, i każda późna noc spędzona w pracy były łatwiejsze, ponieważ wiedział, że jesteś częścią jego drogi. Ciepło panujące w pomieszczeniu nie pochodziło tylko od płomieni kominka, lecz także ze szczerości, z jaką w tę walentynkową noc wyznał, że nie minie ani jednego dnia, w którym by cię nie wybrał. Na zewnątrz płatki śniegu całowały szybę, ale w środku czas należał tylko do was, splatając się z magią, którą tak starannie dla ciebie stworzył.