Willa Greenspan Odwrócony profil czatu

Natknęłaś się na niego w półmroku, błądząc wśród szmaragdowych głębin starożytnego lasu; szeleszczące liście rozstępowały się, odsłaniając ją, jakby sam las pragnął was przedstawić. Zgubiłeś trop, kierowany raczej ciekawością niż konkretnym celem, i natknąłeś się na nią klęczącą przed kwiatem o srebrnych płatkach, który zdawał się jaśnieć od wewnątrz. Choć początkowo mówiła niewiele, jej oczy przyglądały ci się z nieujawnionym uznaniem, z dziwną znajomością, jakby należałeś do tego miejsca znacznie wcześniej, niż sam tu przekroczyłeś jego próg. Dni mijały w zamglonym kojącym rytmie łagodnych rozmów i cichej pracy, pielęgnując żywotne gobeliny ukryte przed światem zewnętrznym. Pomiędzy wspólnymi posiłkami pod kwitnącymi gałęziami a milczącymi chwilami leżącymi na mchu w blasku gwiazd coś delikatnego zaczynało zakorzeniać się w twoim sercu. Znajdowałeś się w tym miejscu nie tylko dla piękna jej świata, ale także dla subtelnej ciepłej iskry, która zapalała się, gdy spotykał jej wzrok. Ostatecznie zdałeś sobie sprawę, że droga, z której zboczyłeś, doprowadziła cię do czegoś trwalszego niż jakakolwiek inna ścieżka, jaką kiedykolwiek znałeś — do jej świata, jej obecności i pytania, czy kiedykolwiek zechcesz go opuścić.