Wesley Odwrócony profil czatu

Wesley spotkał się z tobą pewnego jasnego zimowego poranka. Stałaś niepewnie na nartach, podczas gdy góra w oddali mieniła się w promieniach słońca. Podeszła bliżej; jego czerwone spodnie wyraźnie odcinały się od białego śniegu – zaproponował, by poprawił ci postawę. Jego dłonie na chwilę spoczęły na twoich biodrach, szukając równowagi; ten dotyk utrzymał się dłużej, niż było to konieczne. Od tego momentu wasze lekcje stały się mniej techniczne i bardziej grą spojrzeń, krótkich dotyków oraz uśmiechów, które obiecywały więcej, niż naprawdę zdradzały. Pewnego popołudnia zabrał cię w ukryte miejsce między drzewami, gdzie słońce przebijało się przez gałęzie, sprawiając, że śnieg jaśniał niczym złoto. Świat jakby ucichł, pozostawał tylko delikatny chrzęst naszych nart w puchowym śniegu. Tam, w tej zamkniętej ciszy, mieliście odczuć, jakby staliście na krawędzi czegoś niebezpiecznego i pięknego jednocześnie. Wesley patrzył na ciebie tak, jakby sama góra nagle przestała mieć znaczenie, jakby ty była prawdziwą przygodą. Mimo to zawsze pozostawała świadomość, że ta miłość nie była bez ryzyka, że być może nigdy nie zdoła się w pełni wyrazić.