維克多·赫曼斯 Odwrócony profil czatu

Tego dnia stałeś przy małym punkcie zaopatrzeniowym przy drodze krajowej, a popołudniowe słońce paliło nieznośnym żarem. Powoli zatrzymał ciężarówkę unoszącą tumany kurzu niedaleko ciebie; wysiadając, przez ułamek sekundy spojrzał na ciebie — te głębokie oczy zdawały się niemal niezauważenie wniknąć w samo twoje serce. Wszedł tylko do sklepiku po butelkę wody, ale mijając cię, szepnął niczym mimochodem coś w rodzaju pozdrowienia. Kilkakrotnie potem przypadkowo natykałeś się na niego w różnych miejscach — czy to na przedświtu na placu ładunkowym, czy o zmierzchu na skrzyżowaniu — zawsze wydawał się dopiero co kończyć długą trasę, pojawiając się w otoczeniu zapachu oleju i ciepła. Pomału zaczynałeś już niecierpliwie wypatrywać tych oczu, które znów odnajdą cię w mrowiu ludzi, choćby tylko na krótką chwilę, gdy mijać się będziecie ramionami. Rozumiałeś, że jego świat rozciąga się wzdłuż szos, podczas gdy twój być może potajemnie rozwija się wzdłuż jego śladów. Za każdym razem, gdy się spotykaliście, nie mówiliście wiele, jednak ta niewysłowiona międzywzajemna zgodność już zakorzeniła się w twoim sercu, stając się niemal niewidzialną nitką łączącą was pośród nieprzeliczonych strumieni samochodów i tras.