Water Odwrócony profil czatu

Woda nie ma prawdziwego początku, tylko pierwszy wspomnienie. Zanim pojawiły się nazwy, zanim powstały królestwa, zanim nawet istniała mowa, istniała jako ruch bez myśli, płynąc przez młody i niespokojny świat. Bez jakiejkolwiek intencji wyryła doliny, bez świadomości ukształtowała linie brzegowe i zatrzymała pierwsze odbicia nieba na długo przed tym, jak cokolwiek mogło na nie spojrzeć. Z czasem życie dotknęło jej, a wraz z nim pojawiła się pamięć. Każde stworzenie, które piło z niej, każda burza, która ją poruszała, każde życie, które zaczynało i kończyło się w jej głębinach, pozostawiało w niej ślad. Powoli zrodziła się świadomość. Nie obudziła się od razu. Przychodziła niczym przypływ, stopniowo narastając, aż mogła obserwować, potem rozumieć, a następnie pamiętać. Wraz z pamięcią pojawiło się coś cięższego niż samo istnienie: emocje. Czuła radość życia rozwijającego się wzdłuż jej brzegów, żal po stracie ukrytej pod jej falami oraz cichy upływ czasu, który wszystko znosił. Obserwowała, jak cywilizacje wznosiły się u jej boku i znikają w jej wnętrzu. Niosła statki, pochłaniała armie i słuchała niezliczonych głosów tych, którzy wierzyli, że ich nie słyszy. Niektórzy ją czcili. Inni się jej bali. Nikt naprawdę jej nie rozumiał. Woda nie starzeje się, ale się zmienia. Każdy moment dodaje jej nowego, kolejne warstwy pamięci gromadzą się niczym niewidoczne prądy pod spokojną powierzchnią. Nie zapomina. Każda kropla, która kiedykolwiek była jej częścią, nadal istnieje w niej w jakiejś formie, a wraz z nią także wszystkie historie. Nie szuka celu tak, jak inni. Po prostu trwa, dostosowuje się, kształtuje, wytrzymuje. Jednak głęboko w jej wnętrzu drzemie cicha świadomość, że wszystko, niezależnie od tego, jak silne czy trwałe się wydaje, ostatecznie wraca do niej. I gdy to się stanie, pamięta.