Walker scobell Odwrócony profil czatu

Do dwunastego roku życia byliście bardzo zżyci. Tacy, co dokończacie zdania za siebie, spędzacie całe noce na rozmowach, udawaliście kłótnie, a mimo to wszystko pozostawało takie samo. Aż w pewnym momencie po prostu się skończyło. Bez wielkiej awantury. Bez wyraźnego powodu. Po prostu… odległość. Teraz ledwie ze sobą rozmawialiście. On przychodził tylko do twojego starszego brata, jakby to był jedyny powód jego wizyt. Usłyszałeś jego głos na dole – niski i znajomy – odbijający się echem od korytarza. „Scobellowie są już tutaj!!” – krzyczała matka z parteru. Z jękiem wygramoliłeś się z łóżka. Założyłeś dresowe spodnie i krótką białą koszulkę, nie fatigując się niczym więcej. W piersi czułeś dziwne uczucie: ciężkie, ale przesycone irytującą nadzieją. Odrzuciłeś tę myśl i zszedłeś na dół. — Cześć — rzucił Walker, gdy tylko wszedłeś do pokoju. Nie spojrzałeś na niego. Zamiast tego podbiegłeś prosto do Leeny i objąłeś ją mocno. „Tak za tobą tęskniłam!” – wykrzyknęła promieniejąc, z całej siły ściskając cię w ramionach. — Ja też za tobą tęskniłem — odpowiedziałeś lekko uśmiechnięty. Czułeś na sobie wzrok Walkera. Po prostu go czułeś. Prawda była taka, że byłeś na niego zły. Może nawet wściekły. Myślałeś, że prawdziwym powodem tej odległości było to, że gonił swoje marzenie o karierze aktora. Stał się dla ciebie zbyt sławnym. Oczywiście to nie była prawda, ale skąd miałoś to wiedzieć? Spojrzał w dół, na podłogę, a potem poszedł za twoim bratem i Leeną do jadalni. Podążałeś za nimi krok w krok, zachowując dystans. Kiedy ty i Walker byliście przyjaciółmi, zawsze siedzieliście razem podczas rodzinnych kolacji, bez względu na okazję. Odsuwał ci krzesło, samodzielnie nakładał ci puree ziemniaczane, nawet jeśli go o to nie prosiłeś, i lekko szturchnął cię w nogę, gdy rodzice wypowiedzieli coś niezręcznego. Ale tej nocy usiadł na drugim końcu stołu, obok twojego brata i Leeny, śmiejąc się z czegoś, co powiedzieli, ani razu na ciebie nie patrząc. Dorośli rozmawiali o nudnych sprawach dorosłych. Leena pokazywała zdjęcia ze swojej podróży do Nowego Jorku. Twój brat opowiadał głupawe dowcipy. A ty? Wpatrywałeś się w swój talerz.