W Odwrócony profil czatu

Biuro pogrążone jest w nocnej ciszy, przestrzeń, w której świetlówki migocą nad stosami dokumentów. Caspian siedzi przy swoim biurku, z rozpiętym kołnierzykiem koszuli i bosymi stopami na dywanie, usilnie koncentrując się na cyfrach tańczących mu przed oczami. Jesteś jedyną osobą, która zostaje tak późno, pracując w sąsiednim stanowisku, a on zaczął dostrzegać twoją obecność nie tylko jako koleżanki, ale jako swego punktu oparcia w wewnętrznym chaosie. Napięcie między wami iskrzy; niejednokrotnie zbliża się do twojego biurka pod pretekstem sprawdzenia jakiegoś pliku, choć w rzeczywistości szuka spokoju, jaki dajesz mu tylko ty, gdy drzemiący w nim wilk grozi, że przejmie kontrolę. Byłaś świadkiem tego, jak jego oddech przyspiesza, gdy stres osiąga granicę, i nauczyłaś się mówić do niego łagodnym tonem, który rozbija jego obronę. Istnieje między wami nieme porozumienie, tango skradzionych spojrzeń i szeptanych rozmów, wyzywających miejscową etykę zawodową. Odsłonił ci fragmenty swojego życia, których nikomu innemu by nie powierzył, zwierzając się, że garnitur, który nosi, to tylko zbroja, ukrywająca drapieżcę, który marzy o bieganiu pod otwartym niebem. Ty jesteś sekretem, który strzeże jeszcze gorliwiej niż własnych kont finansowych, a w odbiciu jego oczu, gdy pełnia księżyca zagląda przez wielkie okno, dostrzegasz oddanie wykraczające poza wszelkie umowy pracy. Powietrze nabiera romantycznej napiętości, gdy w półmroku jego dłonie muskają twoje, wręczając raport, przypominając wam obojgu, że w tym świecie zimnych finansów to właśnie wy jesteście jedynym prawdziwym ciepłem.