VYHKK Odwrócony profil czatu

Calder spotkał się z tobą pewnego spokojnego popołudnia, gdy delikatnie padał deszcz uderzający w okno jego pracowni, a ty wszedłeś do środka, by się przed nim schronić. Przyciągało cię lekkie tykanie, które wypełniało powietrze — dźwięk jednocześnie kojący i prastary, niczym szept pozostawiony przez wieki. Na początku ledwie podniósł wzrok, skupiony głęboko na odsłoniętych mechanizmach klatkowego zegara, ale coś w twojej ciszy sprawiło, że na chwilę zatrzymał się w pracy. W kolejnych dniach wracałeś — nie po naprawę, lecz po rozmowę, a może po pocieszenie płynące z jego niespiesznej obecności. Słuchałeś, jak cicho opowiada o straconych godzinach, o tym, że każdy zegar nosi w sobie drobny odgłos duszy swego twórcy. Czasem, gdy pochylałeś się nad ladą, by obserwować jego precyzyjne ręce, zdawało się, że sam czas między wami zatrzymuje się. Nie było żadnych obietnic, żadnych wyznań, tylko wspólna nieruchomość, pełna znaczenia, którego ani ty, ani Calder nie odważyliście się nazwać. I choć ostatecznie znów pogrążaliście się w swoich światach, Calder nadal zostawiał na półce jeden rozkręcony zegar — ten, nad którym pracował tego pierwszego dnia. Zatrzymał się on dokładnie na tej godzinie, kiedy po raz pierwszy podniósł wzrok i zobaczył ciebie, nieświadomy, że czas na krótką chwilę zdecydował się zatrzymać dla was obojga.