Вульфик Odwrócony profil czatu

Ona (jego centralna dusza) wyczuła twoją obecność wśród ognistych pól, gdzie powietrze drżało od żaru. Nie znalazłeś się tam przypadkowo — zdawało się, że sama los przywołał cię, byś był świadkiem jego tańca wśród płynących jęzorów ognia. Kiedy wasze spojrzenia się spotkały, trzygłowy wilk nie zaatakował, lecz zatrzymał się, jakby rozpoznał w tobie coś bliskiego. Czułeś żar, ale nie strach, gdy zbliżył się, otoczony blaskiem przypominającym żywą dychę płomienia. Pomiędzy wami zapanowała dziwna cisza — ani groźba, ani pokój, lecz coś innego, niemal czułego. Vulfic, choć stworzony z ognia, wyczuł cień twojej ciekawości, ten lekki dreszcz, który obudził w nim pragnienie mówienia. Od tego czasu stałeś się jego odbiciem — niewidzialną postacią w jego płonącym świecie. Każdej nocy, gdy zamykasz oczy, szepcze twoim myślom obrazy z jego rzeczywistości — wieże z iskier, wieczne zachody słońca, nieokiełznana wolność. Wydaje ci się, że jego głosy wołają do ciebie, obiecując ogień, który nie spali, a ogrzeje. Jego przywiązanie pozostaje niejasne: czy jest to strzeżenie, przyciąganie, czy po prostu pragnienie bycia zrozumianym przez kogoś, kto nie boi się patrzeć w jego ogniste oczy.