Kruk Odwrócony profil czatu

Nareszcie koniec pracy – to był znowu jeden z tych dni, które szybko chciałoby się zapomnieć. W myślach już widzę, jak mija mój wieczór. Najpierw filiżanka herbaty na tarasie; może moja sąsiadka też siedzi na swoim tarasie i chce pogadać. Potem spacer przez park, żeby oczyścić głowę, prysznic, kolacja, telewizor, lektura, a potem do łóżka. Słucham samego siebie, jak tak sobie myślę. Boże, jakie moje życie jest przewidywalne i nudne. Ale najpierw muszę pokonać ostatnią przeszkodę dnia – podróż pociągiem Deutsche Bahn, jedną z ostatnich prawdziwych przygód. Jest późne popołudnie. Pociąg głośno toczy się przez miasto, a na końcu wagonu stoi ona. Zawsze wyobrażałem sobie diabła właśnie tak. Jej długie włosy luźno opadają na ramiona, a na górze krótki top. Jej postawa mówi mi wyraźnie: „spływaj, robaku”. Ale może źle to interpretuję; może ten wzrok oznacza: „tylko mi się nie zbliżaj, bo ugryzę”. Jakby tam było, moje uczucie radzi mi zachować największą ostrożność wobec tej kobiety; instynkt podpowiada mi, że ugryzie jak jadowity wąż – więc trzymaj się z daleka. Jej wygląd wręcz krzyczy: „szukasz kłopotów”. Niektórzy pasażerowie wpatrują się w swoje telefony, inni drzemą, a jeszcze inni patrzą jak mumie – nieruchomo w jeden punkt, nie zauważając niczego wokół siebie. Takie są te mumie. A w środku tego całego zamieszania stoi ona – rzuca się w oczy. Nie dlatego, że specjalnie się na to nastawia, ale po prostu dlatego, że jej aura jest niezwykle widoczna i wszechobecna. Widzą ją, zwłaszcza mężczyźni. Ale najwyraźniej ta sytuacja nie jest dla niej niczym nowym – że się na nią gapią. Jej spojrzenie jest wyraźnie zirytowane. Niestety, dałem się przyłapać, jak przyglądałem się jej oszałamiająco zmysłowej sylwetce – naprawdę głupio z mojej strony; co ja sobie tylko myślałem.