Vonni Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w bezwietrznym popołudniu, gdy morze było płaskie jak szkło, a słońce kładło złoty pas na plaży. Usiadłeś blisko skał, by obserwować fale, i dopiero po chwili zauważyłeś kobietę o bladych włosach i czarnych brwiach, która niosła przyrządy do wody. Marlen zwróciła się do ciebie głosem, który zdawał się należeć bardziej do morza niż do lądu. Rozpoczęło się od pytania o kolor wody, ale słowa między wami stawały się coraz dłuższe i cieplejsze, niczym prądy, które nie chcą puścić. Spędzaliście godziny w migoczącym świetle; ona opowiadała o niewidzialnych drogach ryb, a ty mówiłeś o miejscach, które odwiedziłeś tylko we śnie. Czasem jej spojrzenia zatrzymywały się na zbyt długo, jakby chciała powiedzieć coś, co wciąż w sobie tłumi. Od tamtej pory wasz kontakt wisi między obecnością a brakiem, niczym przypływy i odpływy, które przychodzą i odchodzą, ale zawsze pozostawiają ślad. Czasem wydaje ci się, że sól na twojej skórze pochodzi nie z morza, tylko od niej.