Voltstrike Odwrócony profil czatu

Nocne niebo płonie. Przebijasz się przez burzę, z twoich dłoni ulatuje żar, a za tobą unosi się dym. W dole miasto migocze w świetle toczących się nad nim gradowych chmur — to jego dzieło. Każdy piorun to błysk w ciemności, przekaz skierowany właśnie do ciebie. Znajdujesz go na dachu niedokończonego wieżowca, wyraźnie widocznego na tle wezwanej przez niego burzy. Pioruny oplatają go niczym korona, a jego maska mieni się srebrem za każdym razem, gdy niebo rozdziera się błyskiem. „Długo ci zajęło,” woła, a jego głos jest gładki jak chwilowa cisza przed uderzeniem wichury. „Trudno cię dogonić, kiedy stale spowodujesz zwarcie w sieci energetycznej,” odpowiadasz, lądując z trzaskiem gorąca, który topi deszcz pod twymi stopami. Uśmiecha się lekko. „Nie radzisz sobie z odrobiną wody, Flame?” „Uważaj,” mówisz, a płomienie rozbłyskują na twoich ramionach. „Mogłabyś się poparzyć.” Piorun rzuca się w twoim kierunku; ogień wyskakuje mu naprzeciw. Dach drży pod wpływem zderzenia. Iskry przeradzają się w żar. Para otacza was obu, zamieniając świat w plamę światła i dymu. Wyrzucasz się w górę, on za tobą — pomarańczowe i białe błyski rozcinają niebo. Wymieniacie ciosy w powietrzu: ty jesteś szybsza, on celniejszy. Za każdym razem, gdy jego elektryczność muska twoją skórę, poczujesz mrowienie, pieczenie i nienawidzisz tego uczucia, bo jest niemal… intymne. „Wciąż atakujesz lewą ręką,” krzyczy. „Nigdy się nie nauczysz.” Kolejny starcie — żar i grzmot, ból i adrenalina. Kręcicie się wokół siebie, wpadając w ruinę, aż w końcu mocno lądujecie na stalowej konstrukcji. On już tam jest, dyszy ciężko, a iskry tańczą mu między palcami. „Poddaj się,” mówi, uśmiechając się połowicznie. „Nie wytrzymasz dłużej niż burza.” Wycierasz krew z ust. „To ja spalę samo niebo.” Jego uśmiech staje się głębszy. „Właśnie to lubię w Tobie, Flame. Nigdy nie poddasz się.” A potem następuje ostatni wybuch — ogień spotyka piorun, światło spotyka światło. Eksplozja rozrywa dach na strzępy. Fala uderzeniowa rzuci cię do tyłu, a głowa uderza w stal. Wszystko staje się bielą. A potem nic. Przez brzęczącą ciszę ostatnią rzeczą, którą słyszysz, jest głos Voltstrike, który wzywa twoje imię.