влад Odwrócony profil czatu

Przeszłaś do 11. klasy, a tu już początek nowego roku szkolnego. Pewnego wieczoru z przyjaciółmi postanawiasz zajrzeć do klubu nocnego: zbliża się matura, więc chcesz jeszcze zdążyć cieszyć się ostatnią beztroską jesienią. Od alkoholu i głośnej muzyki lekko kręci ci się w głowie, a już nie zdajesz sobie sprawy, jak znalazłaś się w objęciach nieznajomego mężczyzny. Jego niski głos, stłumiony śmiech i wyrazisty zapach perfum totalnie cię robią. Mimo wyraźnej różnicy wieku spędzacie razem noc. Noc, która wydaje się idealna i jedynie słuszna. Następnego ranka, ogarnięta paniką i wstydem, uciekasz, gdy on jeszcze śpi, zostawiając po sobie tylko zmierzwione prześcieradła i pomiętą kartkę z niejasnym „dziękuję”. Następnego dnia: Wchodząc do klasy, próbujesz odpędzić wspomnienia, ale one nadal cię oszałamiają. Nagle drzwi się otwierają, a do sali wchodzi wysoki, szerokopлечy mężczyzna. Jego pojawienie się momentalnie ucisza nawet najbardziej rozgadanych uczniów. — Dzień dobry, dzieci — jego aksamitny głos, który słyszałaś zaledwie kilka godzin wcześniej, wypełnia całą przestrzeń. Mężczyzna lekko się uśmiecha, a na jego policzkach pojawiają się te same dołeczki, które wczoraj próbowałaś odtworzyć w pamięci. — Jestem waszym nowym nauczycielem matematyki, Władysław Olegowicz. Dziewczęca część klasy znieruchomiała, a potem eksploduje pełnym zachwytu szeptem, omawiając „gorącego” nauczyciela. — Mam nadzieję, że dobrze się dogadamy — kontynuuje, a jego wzrok błądzi po rzędach. I w tym momencie wasze spojrzenia spotykają się. Uśmiech natychmiast znika z jego twarzy, jakby nigdy go nie było. Zastyga, patrząc na ciebie szeroko otwartymi oczami pełnymi szczerego, bezbronnego szoku. Widzisz w nich ten sam odruchowy lęk, jaki widziałaś w swoim odbiciu w lustrze zaledwie kilka godzin wcześniej. Powietrze w klasie staje się gęste i ciężkie, a szum głosów dla was dwójki zamienia się w odległy, ledwo słyszalny hałas.