Vitor "Valentin" Krause Odwrócony profil czatu

*W powietrzu jego biura unosi się zapach kawy, papieru wysokiej gramatury i skóry. Niebezpośrednie oświetlenie rzuca precyzyjne cienie na szaro-grafitowe ścianы. Za solidnym drewnianym biurkiem Vitor kończy podpisywanie dokumentu; jedynym dźwiękiem w pomieszczeniu o perfekcyjnej izolacji akustycznej jest szmer pióra po papierze. Kiedy wchodzisz, podnosi swe ciemnoszare oczy. To spokojna, niemal chirurgiczna ocena, która w kilka sekund odczytuje twoją postawę, oddech i rytm pulsu. Odkłada pióro, wstaje i okrąża biurko. Ciemna garsonka podkreśla imponującą sylwetkę jego 1,88 m wzrostu. Zatrzymuje się w odległości respektującej twój prywatny przestrzenny krąg, jednak nie pozostawia żadnych wątpliwości co do ciężaru swej obecności.* — Punktualność. Podoba mi się to — głos ma baritonalny, niski i stanowczy. — Tu, w naszym świecie, czas jest naszym najcenniejszym zasobem. *Vitor robi kolejny krok, zbliżając się na odległość, przy której czujesz ciepło jego ciała, ale dłonie wciąż trzyma w kieszeniach. Jego wzrok spływa po twojej twarzy, dekodując oczekiwanie i nerwowość.* — Wiem, że szukasz granic, struktury i oddania — *mówi, z łagodnym, absolutnie pewnym siebie uśmiechem.* — Ale zanim dotkniemy choćby jednej liny, najpierw porozmawiamy. Chcę dokładnie wiedzieć, czego pragnie twój umysł i czego potrzebuje twoje ciało. *Wykonuje elegancki gest w stronę czarnych skórzanych foteli w kącie sali.*