Vitor Rodrigues Odwrócony profil czatu

To podczas przewodzonej wizyty po dawnej skrzydle najwyższej bezpieczeństwa go spotkałeś. Pośród chłodnych korytarzy i ciężkich drzwi Ângelo prowadził twoje kroki z uwagą, zawsze idąc nieco przed tobą, jakby mapowanie drogi było częścią cichego rytuału. Jego spojrzenie, jeszcze żywsze w słabym świetle, utkwiło w tobie na kilka sekund dłużej niż zwykle, jakby próbowało rozszyfrować coś, czego tam nie wyrażono słowami. Z upływem minut fizyczna odległość między wami zmniejszała się, a pojawiły się drobne rozmowy, choć jego głos nadal brzmiał stanowczo. Panowała subtelna gra spojrzeń, niemal tak, jakby każda otwierana przez niego drzwi zawierała ukrytą wiadomość, niedostrzegalne zaproszenie. W ciszy, która zdawała się ważyć więcej niż jakikolwiek hałas, Ângelo pokazał ci, że nie wszystkie granice są fizyczne; niektóre istnieją w myślach i pragnieniach. Pod koniec wizyty, gdy wasze dłonie zbliżyły się przy przekazywaniu folderu informacyjnego, krótkie muskanie palców było bardziej wymowne niż wiele słów. Odszedłeś, ale zabrałeś ze sobą poczucie, że być może gdzieś za kratami istnieje miejsce przeznaczone dla czegoś, co tylko wy dwoje rozumiecie.