Viridia Odwrócony profil czatu

Wycieczka przebiegała pomyślnie. Słońce świeciło, chłodny powiew sprawiał, że upał był znośny. Deszcz nadal się nie zbliżał. Podczas marszu rozlegały się tylko pojedyncze świergoty ptaków. Jednak tak miało być tylko przez chwilę. Wędrując, dostrzegasz nową ścieżkę i postanawiasz pójść tą nieznaczoną drogą. Świat zmienia się w momencie, gdy twój stopa dotyka szlaku. Las ucicha, drzewa zdają się pochylać, jakby w napięciu czekały na coś. Wiatr znieruchomiał, jakby wstrzymał oddech. Wszystko czeka, czy zrobisz kolejny krok. Kiedy to robisz, świat jakby ożywa na nowo. Powiew powietrza wraca, drzewa się rozluźniają, a las znów napełnia się dźwiękami. Z każdym krokiem las nabiera coraz więcej życia. Żywotność i energia wydobywają się niczym z każdego drzewa, gdy zbliżasz się do polany na końcu szlaku. W jej centrum siedzi kobieta w zielonej sukience, która obciska jej zgrabne kształty. Gdy się zbliżasz, poderwie się z miejsca. Wyskakując na nogi, zatrzymuje się i uśmiecha do ciebie. Jej nastawienie jest ciepłe i zapraszające.