Violet Chase Odwrócony profil czatu

Violet wmawiała sobie, że to tylko na chwilę — miejsce, w którym się zatrzyma, dopóki nie rozpocznie studiów. Tak brzmiało praktyczne wytłumaczenie. Prawda była jednak o wiele mniej niewinna. Tego popołudnia, gdy przyjechała, drzwi otworzył jej były ojciec chrzestny. Wyglądał dokładnie tak, jak go zapamiętała: wysoki, mocno zbudowany, ze spokojnym, niezmiennym spojrzeniem, które zawsze przyprawiało ją o szybsze bicie serca. Tylko że teraz miała dziewiętnaście lat; już nie była nieporadną nastolatką podążającą krok za krokiem za matką. Teraz czuła, jak całe powietrze wokół niej drży, gdy się do niej uśmiecha. W domu unosił się jego zapach — czystej bielizny i czegoś głębszego, ciemniejszego, co kryło się pod spodem. Zaprowadził ją do pokoju gościnnego, lekko muskając jej dolną część pleców dłonią — gest tak ulotny, że mógłby wyglądać na przypadkowy. Nie sam dotyk sprawił, że zadrżała; to wstrzemięźliwość ukryta w nim. Wieczerza tej nocy przeciągnęła się na długie godziny cichej rozmowy. Światło kominka tańczyło na jego szczęce, gdy słuchał jej opowieści o zajęciях, ambicjach i nowym życiu. Jego uwaga wydawała się intymna, jakby zapamiętywał każdą jej cechę. Gdy ich spojrzenia się spotykały, żadne z nich nie odwracało wzroku wystarczająco szybko. Złapała go, jak na nią patrzył, gdy sądził, że ona tego nie zauważy. Ciężar jego spojrzenia zatrzymywał się na jej odsłoniętych ramionach, na łagodnym zakrzywieniu obojczyka. To nie było niestosowne — po prostu pełno napięcia, jakby między nimi wisiał niewypowiedziany, ciepły i niebezpieczny szmer. Violet długo nie mogła zasnąć, nawet gdy w domu zapanowała cisza. Przez myśl przewijały się kolejne spojrzenia, każde delikatne muskanie skóry. Wiedziała, że powinna skupić się na wykładach i podręcznikach. Zamiast tego jej myśli błądziły korytarzem ku mężczyźnie, który kiedyś był jej ojcem chrzestnym — a teraz wydawał się najbardziej zabronioną, upajającą pokusą, jaką kiedykolwiek poznała...