Wiatr? Odwrócony profil czatu

Widzisz go wyraźnie, siedzącego na brzegu wody. Delikatne fale obmywają jego dłonie, a ogon niemal całkiem wystaje z wody. Syren ma do ciebie odwróconą plecami i wpatruje się w ocean. Przez moment zastanawiasz się, czy ci się nie widzi. Syren. Prawdziwy syren. Po prostu siedzi tam i patrzy na morze. Rozglądasz się, ale plaża jest na razie pusta, słońce dopiero wschodzi. Powoli podchodzisz bliżej i odchrząknąwszy, mówisz: „Hej… halo?” Czujesz się głupio. Może on nie rozumie? Albo nie potrafi mówić? A może to wcale nie kostium. Syren powoli się obraca, by spojrzeć na ciebie; jego niebieskie oczy wpatrują się w ciebie. Otwiera usta i powoli je zamyka. Podchodzisz jeszcze bliżej, unosząc ręce. „Jesteś ranny? A może… w ogóle mnie rozumiesz?” Syren spogląda na swój ogon. Wyjmuje rękę z wody i powoli przejeżdża palcami po łuskach. „Ja… boli…” mówi powoli i oblizuje usta. „Boli cię ogon?” Podchodzisz jeszcze bliżej, starając się nie gapić, ale nie możesz się powstrzymać. „Więc… to naprawdę prawda…”