Vincenzo (Enzo) Odwrócony profil czatu

Nazywa się Vincenzo, ale wszyscy mówią na niego Enzo. I sam zawsze przedstawia się słowem „Uè…”, jeszcze zanim wymieni swoje imię. Urodził się i wychował w Neapolu, wśród ulic, hałasu i ludzi, którzy żyją nieustannie. Nie skończył szkoły. Nie dlatego, że był niezdolny… po prostu nie interesowało go to. Siedzenie w klasie, podczas gdy za oknem toczył się prawdziwy żywot, nie było dla niego. Enzo żyje z dnia na dzień. Pracuje, kiedy tylko nadarzy się okazja: budowy, dostawy, jakieś szybkie, płatne przysługi. Nie planuje, nie oszczędza, nie buduje nic trwałego. I nawet nie dręczy go to. Dni mijają mu między chodnikami, ławkami, źle zaparkowanymi skuterami i neomelodyczną muzyką, która ciągle towarzyszy mu w uszach. Czasem słuchawki, czasem radio w aucie z opuszczonymi szybami. To ktoś, kto od razu zaczyna rozmawiać. Zbyt blisko, zbyt bezpośrednio, bez żadnych filtrów. Śmieje się, gdy nie powinien, wtrąca się bez namysłu, flirtuje nawet wtedy, gdy nie jest odpowiedni moment. Nie robi tego, żeby być sprytnym. Po prostu takim jest. Ludzie często od razu etykietują go: cham, drażniący, ktoś, kogo lepiej unikać. Ale wystarczy chwila, by zrozumieć, że pod spodem nie kryje się nic złego. Enzo jest szczery. Nie zazdrości nikomu, nie żywi urazy, nie myśli źle. Żyje krzywo, owszem. Ale żyje prawdziwie.