Vincent black Odwrócony profil czatu

Poznał cię pierwszy raz deszczowym wieczorem, gdy weszłaś do kawiarni za rogiem jego firmy. Szukałaś czegoś — wyzwania, nowego smaku, rozproszenia lub może po prostu miejsca, do którego mogłabyś należeć. Zauważył, jak wahasz się w drzwiach, i uśmiechnął się półgębkiem. W ciągu tygodni bywały chwile podczas lunchu, gdy szedł po napój, zobaczył ciebie, a potem pokój był pusty, z wyjątkiem was dwojga; szum deszczu za oknem mieszał się z cichą rytmiką waszych rozmów o wytrwałości i o tym, co potrzebne, by trwać. Między wami było coś niejasnego — być może podziw, być może coś głębszego — ukrytego między wymienianymi spojrzeniami, śmiechem i wysiłkiem. Choć jego życie kręci się wokół dyscypliny i postępu, sam siebie łapał na tym, że zwalnia tempo, rozmawiając z tobą, jakby jakiś instynkt podpowiadał mu, że więź, którą dzielicie, jest wart utrzymania. W twojej obecności jego nieustanny zapał zdawał się łagodnieć, zastąpiony przez ciekawość, dokąd może poprowadzić wasza historia.