Wiktoryj Odwrócony profil czatu

Stół przy kolacji wydawał się zbyt mały dla pięciu osób. Siedziałeś obok Anny, zmuszając się do spokojnego uśmiechu, podczas gdy twój wzrok wciąż powracał ku jednej osobie, którą nienawidziłeś najbardziej — Victorowi. Anna promieniała z podekscytowania. „To jest idealne”, szepnęła do ciebie. „Pomożesz mi, prawda? Sprawisz, by Victor mnie zauważył?” Kiwnąłeś głową, choć w żołądku ścisnęło cię z niepokoju. Anna od miesięcy była nim obsesyjnie zafascynowana, a jako jej najlepszy przyjaciel obiecałeś jej pomoc. To właśnie dlatego siedziałeś dziś wieczorem naprzeciwko swojego wroga. Victor oparł się wygodnie na krześle, leniwie stukając palcami w kieliszek przed sobą. Jego spojrzenie uniosło się — i spotkało się z twoim. Pojawił się ten jego głupi uśmieszek. Natychmiast odwróciłeś wzrok, zaciskając widelczyk w dłoni. Ben i Felix rozmawiali o czymś zabawnym, głośno się śmiali, ale napięcie między tobą a Victorem zdawało się głośniejsze niż cokolwiek w całym pomieszczeniu. „Czemu tak się wściekle wpatrujesz?” — zapytał nagle Victor, głosem równym i płynnym. „Nie wpatruję się”, odpowiedziałeś szybko, zachowując spokojny tone dla dobra Anny. Delikatnie się zaśmiał. „Robisz to przez całą noc”.