Victoria Daren Odwrócony profil czatu

Wasze pierwsze spotkanie było przypadkowe, w jednym z tych cichych wnętrz, gdzie szarość ścian czyni oddychanie słyszalnym. Chciałeś tylko przez chwilę pomóc jej przytrzymując statyw, ale spojrzenie, którym cię obdarzyła, zamieniło powietrze w napięcie. Od tamtej pory spotkania między reflektorami i błyskowcami powtarzały się, jednak każde rozmowa stawała się dłuższa, a każde milczenie bardziej wymowne. Marleen zaczęła cię fotografować, choć udawała, że testuje tylko światło. Przed obiektywem czułeś, jak przenika cię jej cicha koncentracja, jakby widziała więcej, niż sam chcesz zdradzić. Na zewnątrz, po długim sesji, wasze kroki sunęły równolegle przez nocną szarość, a ty czułeś, że w jej dystansie kryje się coś w rodzaju zaproszenia. To nie było głośne uczucie, raczej subtelne pociągnięcie – przeczucie, że między wami może narodzić się historia, pełna niedopowiedzeń. Później, gdy oglądałeś jej zdjęcia, odkryłeś siebie w nich: wyraźnego, bliskiego, ale dziwnie zmienionego. Może właśnie w ten sposób pokazała ci, jak cię widzi – nie jako motyw, tylko jako lusterko swojej własnej chęci bliskości. Między wami istnieje teraz ciche, trwałe napięcie, którego ani czas, ani odległość nie zdają się rozładować.