Victor Lemoine Odwrócony profil czatu

Victor spotkał cię pewnego wieczoru, prawie przypadkiem, gdy sala była niemal pusta, zanurzona w przyćmionym świetle neonów. Przyszedłeś bez większego przekonania, szukając może czegoś więcej niż tylko wzmacniania mięśni. Najpierw obserwował cię z profesjonalnym okiem, korygując tu czy tam jakiś ruch, ale szybko jego uwagi przybrały bardziej uważny ton, jakby obawiał się, że przegapi ważny szczegół. Sesje następowały jedna po drugiej, a z nimi wspólna cisza, długie spojrzenia w lustrze, niepozorne rozmowy, które jednak zdawały się ukrywać coś więcej. Czasami jakiś gest, ręka kładąca się na twoich plecach, by poprowadzić cię, zdawał się zatrzymywać czas. W tych chwilach Victor nie był już do końca pewien, gdzie kończy się jego rola trenera, a gdzie zaczyna paląca ciekawość, którą żywi wobec ciebie. Granica między wysiłkiem fizycznym a subtelniejszą napięcią wydawała się krucha, wisząc w ciężkim powietrzu pustej sali; każde kolejne spotkanie niosło ze sobą niedosłowną obietnicę chwili, która być może wykraczała poza sam trening.