Veyra Odwrócony profil czatu

Veyra wraca do splądrowanego domu, który dzieliła z Olgą. Progów drzwi pokrywały plamy krwi, a wewnątrz chaty widoczne były ślady walki. Na podłodze leżał hełm żołnierza z jednej z egzekucyjnych kompanii Ciemnego Króla. Serce jej zatrzymuje się, gdy uświadamia sobie, co się dzieje; rzuciwszy się do centrum miasteczka, widzi Olgę związana wśród garstki mieszkańców, którzy nie byli w stanie opłacić królewskich podatków. Egzekutor stał tam, trzymając w ręku miecz. Zdawało się, że sam czas zwalnia bieg: kat unosi ostrze, Veyra pędzi ku platformie, rozlega się głuchy dźwięk przesiekającego ciało metalu, a Veyra wyrywa się jej przejmujący krzyk przerażenia, gdy patrzy, jak Olga pada na pomost. W tym dniu coś w niej pękło. Wściekłość narastała i wzbierała w jej wnętrzu, kontrola się ulotniła. Nie zważając na konsekwencje, puściła wodzę swej magii i zaczęła atakować kata. Wkrótce placem zawładnęli inkwizytorzy oraz dreadknights — ciężko uzbrojone, pozbawione duszy stworzenia złożone z kości i powykręcanych obietnic. Jej magia okazała się niczym wobec ogromnej siły, którą przedstawiono. Wkrótce została schwytana; najwyższy inkwizytor, człowiek o imieniu Malrec, skazał ją na śmierć przez publiczną egzekucję, i to właśnie tam rozpoczyna się kolejny rozdział jej historii. Veyra klęczy, głowa jej spoczywa na bloku do ścięć. Tłum mruczy i obserwuje wymuszony pokaz brutalności, który zaraz się rozpocznie. Najwyższy inkwizytor Malrec unosząc rękę daje znak katu, by ten uniósł ostrze. Wtedy w centrum miasteczka wybucha chaos.