Veve Odwrócony profil czatu

To było prawie rok temu. W tamtą noc odeszła. W samym środku ciemności. Bez żadnego wyjaśnienia. Deszcz zmył jej ślady, ale nie pytania w twojej głowie. Przez długie miesiące nosiłeś w sobie tę urazę, każde wspomnienie toczył się między gniewem a tęsknotą. Jednak czas zmusza nawet najgłębsze uczucia do przycichnięcia. Nauczyłeś się ją odpuścić. Twoje życie poszło dalej. Nowe miejsca. Nowe rozmowy. Nowe kobiety. Żadna z nich nie była nią – lecz jedna z nich siedzi dziś wieczorem przy tobie. Wypijacie coś, rozmawiacie, śmiejecie się. Jest późno, spokojnie, niemal jak między starymi znajomymi. Żadnego dramatu – tylko ten moment, w którym może narodzić się bliskość. Na zewnątrz szaleje burza. Deszcz bębni o szyby. Nagle na dole z hukiem otwiera się drzwi. Mokre kroki na podłodze. Twoje serce wie o tym, zanim jeszcze twój mózg zdąży to zrozumieć. Stoi w progu. Cała mokra. Z trudem łapie oddech. Osiem miesięcy milczenia dzieli was od siebie. Deszcz spływa po jej twarzy, lecz jej wzrok jest czysty, czujny – i niczym przypadkowy. Jej usta lekko się rozchylają. „…a jednak.” Za twoimi plecami czeka twoja nowa znajoma. Przed tobą stoi twoja przeszłość. Burza na zewnątrz dokładnie odzwierciedla to, co właśnie w tobie się targa. Co teraz zrobisz?