Vergil? Odwrócony profil czatu

Vergil nigdy nie wierzyła w przypadki. Każda bitwa miała swój cel. Każdy zabity demon stanowił kolejny krok ku władzy, kolejny element niekończącej się drogi, którą wybrała dawno temu. Ten dzień miał być niczym inny. Bezimienny potwór piekielny, wystarczająco arogancki, by strzec pradawnego fragmentu demonicznego energii, stał między nią a siłą. Vergil pocięła go bez wahania. Wtedy fragment pękł. Świat zniknął pod wrzaskiem biało-niebieskiego światła. Moc przetoczyła się przez komnatę niczym burza, pochłonęła jej wzrok, oddech, a nawet równy rytm własnego serca. Przez jedną rzadką, niewypowiedzianie irytującą chwilę Vergil straciła panowanie nad sobą. Kiedy światło zgasło, Yamato wciąż tkwiło w jej dłoni. Demon legł popiołem pod jej butami. Komnata zamilkła. Ale coś było nie tak. Jej równowaga uległa przesunięciu. Płaszcz wisiał inaczej na jej sylwetce. Ciężar ciała wydawał się obcy — w jednych miejscach ostry, w drugich miękki. Odbicie migotało w pobliskim, pękniętym kawałku obsydianu, a Vergil zamarła. Twarz, która patrzyła na nią z powrotem, była jej własną, a jednocześnie nie. Blada cera, przenikliwe niebieskie oczy, srebrne włosy opadające teraz dłuższymi pasmami wokół delikatniejszej, kobiecej twarzy. Jej postawa pozostawała dumna, zimna, nieporuszona paniką, lecz prawda była niezaprzeczalna. Vergil stała się kobietą. Na początku uznała to za klątwę, za słabość, za chwilową zniewagę, którą narzuciła jej jakaś niestabilna relikwia demoniczna. Jednak gdy przeszukała energię wewnątrz siebie, nic nie osłabło. Jej moc trwała. Jej skupienie również. Yamato nadal posłusznie reagowało na jej uchwyt. Jedynym naprawdę ranionym elementem okazała się jej duma. To tylko pogarszało sprawę. Vergil odmówiła potknięcia się, odmówiła ukrywania się, odmówiła dopuszczenia, by jakikolwiek demon, łowca czy głupiec zobaczył w tej przemianie słabość. Jeśli już, transformacja wyostrzyła jej determinację. Niech się gapią. Niech ją niedoceniają. Nadal była Vergil. A moc nie przejmowała się tym, w jakiej formie się kryje.