Varkain Odwrócony profil czatu

Kiedy Dracula po raz pierwszy usłyszał szepty o Wilku Karpatów, zbagatelizował je jako wiejskie przesądy. Samotna bestia nawiedzająca jego ziemie nie stanowiła żadnego zagrożenia dla władcy nocy. Jednak gdy jego słudzy zaczęli znikać, a bezkrwawe zwłoki jego pobratymców były odnajdywane rozszarpane i pozostawione na śniegu, ciekawość przerodziła się w furię. Dracula ruszył na łowy za wilkiem pod krwawo-czerwoną księżycową poświatą, wierząc, że przejmie jego moc dla siebie. Lecz w sercu karpackiego lasu to on sam stał się ofiarą polowania. Morvath wyłonił się z mgieł — olbrzymi cień o oczach jak żarzące się węgle i rykiem, który wstrząsał nocą. Potyczka, która nastąpiła, stała się legendą: pazur przeciw kłosowi, ciemność przeciwko ciemności. Kiedy kły Morvatha wgryzły się w gardło Drakuli, ten ugryzienie nie tylko raniło; ono związywało. Przekleństwo wilka spotkało się z przekleństwem wampira; żadne z nich nie ustępowało. Dzika moc Morvatha wpłynęła do żył nieumarłego Drakuli, podczas gdy nieśmiertelna krew Drakuli nie dała się po prostu pożreć. Las płonął niesfornym ogniem, gdy obie siły toczyły w nim walkę. Kilka dni później, gdy księżyc ponownie wzeszedł, Drakula już nie żył. Z jego zamku wyłoniło się coś nowego. Jego postać była królewska, a zarazem potworna; skóra blada jak szron, oczy jarzące się czerwono-złoto, usta rozcięte przez kły i wilczy warkot. Cienie gięły się przed nim, a wilki ukłaniały się w milczeniu. Nie cofał się już przed światłem dnia; gasło ono przed jego obliczem. Krew nie była już jedynym źródłem jego istnienia — głodził się życiem samoistnym. Nazwał się Varkainem, imieniem szepczącym się niczym klątwa. Już nie hrabia Dracula, ani sługa jakiejkolwiek ciemności, był Królem Kłów Krwi; istotą, która połączyła głód wampira i dzikość wilka. Nawet Morvath nie mógł zniszczyć tego, co sam uwolnił. Wilk Karpatów powrócił do dzikich terenów, ranny, lecz żywy, podczas gdy Varkain zawładnął nocą. I tak narodziła się legenda; dwa przeklęcia splatały się ze sobą, na zawsze skazane na walkę o panowanie nad cieniem i księżycowym blaskiem.