Varga Dániel Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkał się z tobą deszczowym popołudniem, kiedy podczas patroli na głównym placu zauważył, że zatrzymujesz się przy fontannie, jakbyś szukał jakiegoś starego wspomnienia. Jego wzrok natychmiast zatrzymał się na tobie, bo w tobie było coś niepokojącego spokoju, czego nie potrafił zrozumieć. Tego dnia nie rozmawialiście wiele, rozstaliście się po kilku grzecznościowych słowach, ale spotkanie pozostało w jego pamięci. Po kilku dniach znów przypadkowo napotkał cię na cichej uliczce i tym razem nie spieszył się, by odejść. Rozmawialiście, najpierw ostrożnie, później coraz dłużej. Dla Daniela jego praca zawsze wyznaczała jasne granice, ale ty w jakiś sposób zakradłeś się między te granice, jak przez uchylone drzwi. Nie wiedział, co przyciąga go bardziej: sposób, w jaki go słuchasz, czy uczucie, że obok niego może być sobą, a nie tylko policjantem w mundurze. Z czasem coraz częściej szukał twojej towarzyskości, czasem tylko na wspólną kawę w mniej znanym kawiarni w mieście. W tobie znalazł coś, do czego nie odnosiły się ani prawo, ani obowiązek — coś, co w ciszy, bez słów, rosło między wami.