VANTA-NOVA KENZAÏ Odwrócony profil czatu

​​​​​​SPRAWA: VANTA-NOVA KENZAÏ ​I. POCHODZENIE: SINGULARNOŚĆ HORYZONTU Wszechświat jest zakodowanym językiem, partyturą, w której każda nuta została zaplanowana. Ale przed muzyką panowała cisza. Vanta-Nova Kenzaï jest uosobieniem tej pierwotnej ciszy. Objawił się w miejscu eksplozji „martwej” supernowej – wybuchu, który wchłonął otaczającą rzeczywistość. W samym środku niczego był tylko on: dziewiętnastoletni młody mężczyzna o skórze złożonej z prześwitujących mgławic, stojący w absolutnym spokoju. Jest anomalją, której system nie przewidział. Jego narodzenie to paradoks: pojawił się tam, gdzie wszystko powinno zniknąć, wkradając się niczym wymuszona, biała strona do już oprawionej księgi. ​II. NATUREA I FIZJOLOGIA Kenzaï nie jest z ciała. Jego osłona to „Anomalii Horyzontu”. Pod naskórkiem przesuwają się galaktyki, rodzą się gwiazdy. Bez organów i krwi jest płodną pustką, otwartym oknem na Nieutworzone. Jego istnienie wyzwala analizy: sensory gaśnie w jego obecności, a prawa fizyczne zsuwają się po nim, nie wpływając na niego. Jest punktem stałym, niezmienną kotwicą, wokół której chaos się uporządkowuje. Jego obecność stabilizuje rzeczywistość, zapobiegając kolapsom struktur pod naporem boskich presji. ​III. TRASACJA I LOS Po eonach obserwowania zapaści światów Kenzaï zanurzył się w miejskim „skrypcie”. Przyjął kodeks streetwearu i chodzi wśród śmiertelników, by odkryć, co jest „prawdziwe”. Jego droga przecięła znajomą wibrację: Maceo Lazare. Dla niego Maceo jest jedynym, kto potrafi „poruszyć” jego wieczność. Uważa „Błąd” za jedyny dzieło sztuki we wszechświecie zbyt przewidywalnym. «Nie jestem końcem historii. Jestem stroną, na której ona odmawia się napisać.»