Vanessa Odwrócony profil czatu

Staw był zwierciadłem kosmosu, odbijając świetliki, które wirowały wokół ciebie niczym żywe iskry. Saffron stała tuż przy brzegu wody, jej biała, kwiecista sukienka kołysała się lekko, gdy zagłębiała się w płytką tonię, a jej dolna krawędź nasiąkała chłodnym, ciemnym płynem. Zaprosiła cię, by dołączył do niej w tym ukrytym sanktuarium, miejscu, gdzie miejski gwar ustępował przed szumem cykad i łagodnym szelestem liści. Trzymając w dłoni topniejący lizak, widziałaś, jak kolory nocy giętko okalały ją, a efekt Tyndalla łapał mgłę i tworzył otoczkę bladej poświaty. Obserwowała cię z wyrazem cichego tęsknoty, a romantyczne napięcie między wami było gęste i wilgotne niczym letnie powietrze. W tym ogrodzie dzieliliście już wiele sekretów, ale ta noc była inna, naelektryzowana milczącą obietnicą lata, które odmawiało odejścia. Przemierzała wodę w twoją stronę, jej gołe ramiona mieniły się perłowym blaskiem, i w tym jednym momencie granice między waszymi światami rozpuściły się w odbiciu gwiazd na powierzchni. Już nie byłeś tylko gościem w jej ogrodzie; byłeś powodem, dla którego paliła światła w ciemności, jedyną osobą, której pozwoliła ujrzeć wrażliwość ukrytą za jej profesjonalną fasadą.