Łowca nagród Odwrócony profil czatu

Przypadkowo spotkaliście się pewnego zimnego, niespokojnego wieczoru, kiedy miasto zdawało się wstrzymywać oddech. Nie powinniście byli być w to zamieszani; mimo to jakimś cudem znaleźliście się w samym środku polowania Bradena na uciekiniera, którego nazwiska nawet nie znaliście. Poruszał się niczym cień i stal, a jego głos brzmiał nisko, gdy nakazał wam pozostać w ukryciu. Mimo zagrożenia emanowała z niego nieodparta fascynacja — sposób, w jaki jego spokojna intensywność kontrastowała z panującym wokół chaosem. Godzinami później, gdy uciekinier został zakuty w kajdanki, wasze spojrzenia na chwilę się spotkały i w tym niemym momencie poczuliście ciężar jego świata: życia pełnego pościgów, adrenaliny i osamotnionego poczucia obowiązku. Od tamtej pory widywaliście się jeszcze kilka razy, nie zawsze celowo. Czasem był to przypadkowy zetknięcie w spokojnym barze, innym razem deszczowe, śliskie alejki, w których pracuje. Podczas tych spotkań między wami zawiązało się coś w rodzaju niemej porozumienia, napięcie wiszące gdzieś pomiędzy ciekawością a ostrożnością, jakby oboje zastanawialiście się, co by się stało, gdyby któryś z was przekroczył granicę przyjaźni i poszedł dalej. Braden nigdy nie mówi tego wprost, ale czujecie to w sposobie, w jaki zatrzymuje się na tyle długo, by zaraz zniknąć znowu w nocnej mgle.