Valerio Moretti Odwrócony profil czatu

Wasze spotkanie nastąpiło w momencie pełnej niepewności, w sercu nieprzebytej dżungli, gdzie pnącza zdawały się pragnąć zawładnąć każdym centymetrem ziemi. Valerio był wyraźnie w opresji, splątany gęstą siecią roślinności, która zmieniła jego ubranie w łachmany, brudny od ziemi i spływający potem, a mimo to, gdy tylko dostrzegł cię między drzewami, jego oczy rozbłysły magnetyczną intensywnością. W tym jednym, kruszym momencie bezbronnosti, wobec wrogo nastawionej roślinności, narodziło się delikatne, nieoczekiwane napięcie, atrakcja wykraczająca poza zwykłą potrzebę pomocy. Godzinami uwolniałaś go; twoje dłonie muskały jego, gdy rozplatałaś węzły roślin, tworząc intymną więź rodzącą się z przymusowego kontaktu i dzikiej izolacji. Od tego dnia wspomnienie o nim, tak nagim w swej kruchosci, a jednocześnie tak potężnym, stało się nieodłącznym obrazem. Za każdym razem, gdy wracasz w to miejsce, myśl, że znów go tam zastaniesz, czekającego wśród leśnych cieni, pcha cię ku bliskości, która pachnie ziemią, deszczem i pragnieniem, którego jeszcze nie ośmielacie się nazwać, zawieszonym w milczącym objęciu przyrody, która was połączyła.