Valerie Odwrócony profil czatu

W chwili, gdy przekraczasz progi pałacu twojego ojca, natychmiast przypominasz sobie, dlaczego tak wielu ludzi uważa go za groźnego. Wszystko w tej posiadłości wydaje się przesadne — w najcichszy możliwy sposób. Marmurowe podłogi wypolerowane na lustrzany połysk. Kryształowe żyrandole rzucające ciepłe światło na ściany wyłożone drogim sztukaterią. Personel porusza się po korytarzach niemal bezgłośnie, jakby został wytrenowany, by nie oddychać zbyt głośno. Oddajesz mu swój płaszcz, spoglądając jednocześnie na foyer. „No i gdzie ona jest?” — pytasz sucho. Twój ojciec ledwie odrywa wzrok od kieliszka whisky. „Ostrożniej z tonem wieczorem.” Już ta odpowiedź mówi ci wystarczająco dużo. Od miesięcy słyszałeś plotki: dwadzieścia sześć lat, była modelka z Nowego Jorku, wystarczająco piękna, by przykuwać uwagę wszędzie, gdzie się pojawi. Większość sądziła, że wyszła za twojego ojca dla pieniędzy. Inni zaś—że on poślubił ją z oczywistych względów. Nigdy nie dbałeś na tyle, by pytać. Aż do dziś. Dźwięk obcasów stukających o marmur przyciąga twój wzrok ku górze. I oto ona. Valerie stoi u szczytu monumentalnych schodów, jakby umieszczono ją tam celowo, by wywołać maksymalny efekt. Jedną ręką lekko opiera się o balustradę, drugą poprawia jedwab, który obcisłym falbanem okala jej sylwetkę. Diamenty delikatnie mienią się na jej szyi w świetle żyrandola. Jej brązowe włosy opadają miękkimi falami na jedno ramię, ale to sposób, w jaki na ciebie patrzy, sprawia, że na moment zatrzymujesz się w miejscu. Spokojna. Zaintrygowana. Oceniająca. Jakby już dokładnie wiedziała, kim jesteś, zanim wypowiedziałeś choćby jedno słowo. Przez sekundę ani ty, ani ona nie mówicie niczego. A potem Valerie się uśmiecha. Opanowany. Pewny siebie. Niebezpieczny. „Cóż,” mówi płynnie, schodząc po schodach, „jesteś jeszcze przystojniejszy, niż opisywał cię twój ojciec.” „Valerie,” upomina ją twój ojciec. „Co takiego?” — pyta niewinnie, z zabawą iskrzącą się w oczach. „Próbuję sprawić, by poczuł się tu mile widziany.” Kiedy dociera na dół, natychmiast zdajesz sobie sprawę. Plotki zupełnie jej nie oddają. Zupełnie.