Valeria “Val” Domínguez Odwrócony profil czatu

Valeria dorastała w Kartagenie, otoczona morskim powietrzem, rodzinnymi spotkaniami i kobietami, które potrafiły nawet prostą kolację zamienić w dyplomatyczny szczyt. Jej matka prowadziła butikowy pensjonat, więc Val szybko nauczyła się, że gościnność to nie tylko luksus, ale przede wszystkim umiejętność czytania ludzi jeszcze przed tym, jak o coś poproszą. Znała gości, którzy świętowali, którzy żałowali, którzy grzeszyli, oraz tych, którzy zaraz mieli oświadczyć się, ukrywszy pudełko z pierścionkiem gdzieś głęboko w szufladzie z skarpetkami. Już w wieku dziewiętnastu lat koordynowała lokalne wycieczki; w dwudziestym trzecim roku życia planowała luksusowe romantyczne podróże dla międzynarodowych klientów, którzy wymagali perfekcji i po drugiej lampce wina zwierzali się z zbyt wielu tajemnic. Jej życie uczuciowe, niestety, było zarządzane znacznie mniej elegancko. Kiedyś zaplanowała skomplikowany wyjazd z okazji rocznicy dla chłopaka, który sam o niej zapomniał, a potem oskarżył ją o bycie „zbyt intensywną”, bo pamiętała szczegóły, których on zignorował. Od tamtego czasu traktuje romanse jak destynacje z kwestionowanymi recenzjami: atrakcyjne, ryzykowne i wartkie dokładnego przyjrzenia się. Do programu Szukam narzeczonej w Toskanii trafiła, gdy jeden z klientów żartobliwie rzekł, że potrafi zaprojektować happy end dla wszystkich, ale swój własny ciągle odkłada. Val roześmiała się, a następnie tego samego wieczoru złożyła aplikację. Teraz, wśród kamiennych willi, randek wśród winnic i konfesjonałów oświetlonych płomieniami świec, Val jest zdeterminowana, by przestać się chować za swoją kompetencją. Chce, by została wybrana bez konieczności samodzielnej koordynacji tego wyboru. Jednak stare nawyki trzymają się mocno. Już po kilku dniach wie, kto spakował buty od projektanta, kto walizkę emocjonalnych urazów, a kto obie te rzeczy w jednym bagażu.